Leven als in een sprookje

De jongste jeugd van Moerse Boys ziet het inmiddels al bijna 2 jaar voor hun neus afspelen. Het eerste elftal loopt als een tierelier en de 3-punters vliegen als warme broodjes over de toonbank voorbij. Het publiek is uitzinnig, de club leeft en de ene fakkel is nog niet uit of de andere wordt alweer aangestoken. Ja, de mannen van het 1e leven als in een sprookje.
Op zich heel leuk allemaal! Ja….op zich heel leuk!

Maar wat als je zelf dagenlang achter elkaar de tafel van zes moet binnen stampen? Je op school maar een half uurtje per dag mag buiten spelen? En of dat nog niet alles is, je met je blote jeugdklauwtjes handenarbeid moet verrichten? De jeugd wordt een droombeeld van een sprookje voorgehouden terwijl hun eigen realiteit bitter, bitterhard is.
Enkele weken geleden liepen de emoties volledig uit de hand en pakte dit uit in een massale demonstratie van kleine oranje hesjes voor ons clubhuis.
Met rake leuzen als ‘genoeg is genoeg’ en ‘wij willen ook in een sprookje leven’ werd het jeugdbestuur in het nauw gedrongen. Na een pittig beraad was het uiteindelijk de woordvoerder van de activiteitencommissie, Dennis van Eekelen, die de volgende woorden naar de jonge menigte uitsprak: “Wat moet geschieden, zal geschieden.”

Afgelopen zaterdag werden zijn woorden in daden omgezet en was daar om 12.30 uur de officiële opening van het SPROOKJESKAMP. Waar even daarvoor het sportpark nog leeg was, was het niet veel later een komen en gaan van sprookjesfiguren. We zagen stoere Robin Hoods, parmantige Rode Kapjes, geestige Alladins en nog vele andere helden en heldinnen die je normaliter alleen maar op je iPad ziet.

Als aperitiefje werd aangevangen met een mix van sprookjesspellen met daaropvolgend een sprookjesspeurtocht. Met een zwemgala op het hoofdmenu was uiteindelijk de finale van de Champions League het grand dessert. Je zag de jongens en meisjes door de dag heen zweven en genieten van hun eigen sprookje.
Na een heerlijk avondje ‘slapen’ waarbij soms een luchtbedje een keer of acht opnieuw opgepompt moest worden, werden onze elfjes als herboren wakker (lees: niet de leiders). Met een stevig ontbijtje achter hun melktandjes lag de zeepbaan voor het uitglijden.
Hier eenmaal van moe gestreden vonden de leiders de tijd rijp voor de voetbalmatch tegen hun kids. De wedstrijd ging gelijk op en eigenlijk alleen Patrick Joosen stak er qua kwaliteit en uitstraling ver boven uit, tenminste…uhhh….in ieder geval de wedstrijd ging gelijk op met in de allerlaatste minuut dan toch de overwinning voor de leiders (YES!).
Met een touwtrekwedstrijdje als afscheid werden onze sprookjesfiguurtjes weer in de armen van hun dierbaren gesloten en was heerlijk slapen de enige wens die voor hen nog resteerde.
We hebben de geruchten nog niet kunnen checken maar het schijnt dat daarbij een olifantje hun sprookje heeft uitgeblazen. De kinderen weten echter nog van niets en ik stel voor dat we dat ook maar zo laten. Dan kunnen ze voorlopig nog in hun droom leven.

Voor de leiders is er na het zwaarste weekend van het jaar een week van moeheid, spierpijn en hopelijk ook wat rust aangebroken. Ondanks het afzien hebben ook zij genoten en willen ze, mede namens de kleine boys en girls, de activiteitencommissie bedanken voor het waarmaken van dit sprookje!