LEKKER SLIM!

Ja inderdaad lekker slim, foeterde Melle! Foutje niet bedankt, stamelde Jumah. Op de achtergrond stond Keano al met zijn hoofd tegen de palen aan te slaan en de trainer zelf stond er ook compleet verloren bij. De bal had nog niet gerold maar het team voelde met een blik naar de tegenstander de moed in de schoenen zakken. Niemand wees naar iemand maar iedereen wist wie er schuldig was. 

De afgelopen weken waren nog zo lekker gelopen. De overwinningen werden aaneengeregen en de sfeer was opperbest. Natuurlijk is iedere coach dan trots op zijn elftal en wil hij dat op die momenten ook aan de wereld laten zien. Achteraf gezien heeft de trainer misschien iets teveel van zijn elftal aan de opponent prijs gegeven. In het wedstrijdverslag van vorige week werd namelijk uitgebreid ingegaan over het derde oog en de tegenstander haalde hier vandaag duidelijk zijn voordeel uit. Kennis is immers macht en ook al stonden er vandaag voor ons veel meer kennissen langs de kant, Boeimeer deelde de eerste forse tik uit.

Voor aanvang van de wedstrijd werd er nog met frisse moed richting het veld gegaan. De jongens hadden genoeg praatjes en in de warming-up werd er lekker rondgespeeld. De JO8 leek klaar voor de wedstrijd. Daar was echter Boeimeer in aantocht en van wat de trainer had moeten weten is dat een gewaarschuwd team voor twee telt. Zo stonden aan de aftrap dus 6 van onze eigen vedetten tegenover 12 killers van Boeimeer. Ja maar dat is gemeen! De trainer schreeuwde nog richting de staf van Boeimeer ‘FAKE NEWS, FAKE NEWS’ maar waar Trump er nog mee wegkomt, was hier het kwaad al geschied. Hoe moesten we vandaag in hemelsnaam gaan winnen?

De wedstrijd begon en de jongens stonden nog steeds perplex en apathisch als dode vogeltjes op het veld. Voor ze het wisten lagen er drie ballen achter hen in het netje. Ze wilden hun voetjes laten spreken maar waren de taal niet machtig. Kanonnenvlees, dat zouden ze worden vandaag. Gelukkig floot de thuis fluitende neutrale scheids voor de eerste rust af.

De groep kwam bij elkaar en het was Daan die gelijk furieus tegen de groep tekeer ging. “Waar zijn we nu mee bezig? We willen toch de top worden! Dan moeten we er ook nu staan, want wie A zegt moet ook B zeggen, behalve dan bij de dokter want daar is A zeggen genoeg.” De andere jongens keken elkaar aan, begrepen het signaal en besloten de knop van Turbo Boost in te drukken. Wat volgde was een Klein-Zunderts kwartiertje (maar dan 5 minuten minder) waarin het team volledig los ging. Met het publiek aan hun zijde werd de stand naar 3-3 getrokken en was dit tevens de grote ruststand.

De kaarten lagen nu geschud en open op tafel. Het ging of de ene kant op of de andere. Gelukkig beseften ook onze spitskes Kes en Dylan dat het vandaag niet alleen om de mooiste trucjes ging. Er moest met heel het team geknokt worden. Uiteindelijk werd er met bloed, zweet en tranen en onder andere een hattrick van Jonathan, de eindzege alsnog met 7-4 binnengehaald. De jongens waren euforisch, zeker toen de wave voor een zesde keer in het stadion passeerde. Na een harde les voor de trainer lieten de jongens hem dus uiteindelijk niet in de steek of zoals Jop het mooi verwoordde “ook hij mag weleens een foutje maken.” En dus weer een les geleerd, de winst binnen, douchen en op naar de volgende wedstrijd.

Komende week spelen onze nog ongeslagen eerste klassertjes om 11.00 uur uit bij Beek Vooruit. Mocht u van tevoren onze jongens al in actie willen zien dan gaat dat deze week helaas niet lukken. De trainer heeft na intensief overleg met zijn junior pupillen besloten om deze week besloten te trainen. Wij hopen op uw begrip en zien u graag in Prinsenbeek langs de kant verschijnen.

Tot volgende week!