De Lentestop, deel XXXIII: Boys & girls

Nederland gaat sporadisch weer naar buiten, maar houdt wel anderhalve meter afstand. De cafés zijn weer geopend en ook Akkermolen is weer enigszins tot leven gekomen. Terwijl het aantal Coronapatiënten in de ziekenhuizen terugloopt, schrijft een delegatie Moerse Boys-leden vrolijk verder. Iedere woensdagavond, zaterdagochtend en zondagochtend verschijnt onder de noemer De Lentestop een column/verhaal/artikel op de website. Leesvoer voor u. Vandaag deel 33: Boys & girls.

In 2018 ontving Moerse Boys een mailtje van een journalist van De Volkskrant met onderstaande tekst:

“Goedemorgen, als journalist van de Volkskrant heb ik een aantal jaar geleden een column geschreven over meisjes in een jeugdteam van Alphense Boys. Daarbij heb ik grappenderwijs de vraag opgeworpen of die club met de aanwas van voetballende meisjes niet Alphense Boys & Girls zou moeten heten. Inmiddels zijn voetballende meisjes al doodgewoon en er zijn een hoop clubs die zich ouderwets Boys noemen, zoals ook uw club. Ik neem aan dat er bij u ook voetballende meisjes en vrouwen zijn. Komt een naamswijziging bij u wel eens aan de orde? Ik maak een inventarisatie van een aantal Boys met het oog op een mogelijk artikel”.

Afgelopen week, met alle commotie over Black Live Matter, demonstraties op de Dam, tierende rappers over zwarte piet, bekladde historische standbeelden en overvolle praatprogramma’s bomvol met meningen en opgekropte woede moest ik opeens weer aan dit mailtje denken. Want we zijn inmiddels zover dat we ook nog eens alles uit het verleden ter discussie kunnen, willen en blijkbaar moeten stellen. Zo ook de naam Moerse Boys volgens de journalist in kwestie in 2018. Potver, je zou nu maar als voetbalclub VOC heten, dan zou ik toch maar voor de poort gaan liggen van de accommodatie ter voorkoming van vernielingen of plunderingen en serieus gaan nadenken over een naamsverandering.

Moerse Boys werd in 1943 opgericht vanuit vriendschap, kameraadschap en in een tijd dat er nog geen dames- en meiden aan het voetballen waren. Maar laat ik dan maar meteen met de deur in huis vallen, moeten we dan de woorden vriendschap en kameraadschap ook maar afschaffen, want ook die hebben een mannelijke insteek. Als ik de tv aanzet, dan krijg ik namelijk het gevoel dat vriendschap en kameraadschap op sommige momenten ver te zoeken is in onze samenleving. Zou dat dan komen omdat deze woorden stigmatiseren?

Toen Moerse Boys voor het eerst met een damesteam te maken kreeg, gingen zij spelen onder de naam Moerse Girls, dus zelfs toen waren we onze tijd al ver vooruit. Helaas stak daar de KNVB een stokje voor en diende op enig moment ieder team van een vereniging dezelfde verenigingsnaam te hebben. Maar niemand die zich over dit besluit destijds druk maakte. Geen protestacties, geen volksgroepen die zich achtergesteld voelden, geen rellen in het Zundertse door dit besluit. Maar ja, dat was toen en dus een hele andere tijd. Inmiddels kent Moerse Boys een bloeiende dames- en meidenafdeling, die een belangrijk onderdeel van onze vereniging is. Maar tot op heden blijven protestacties vanuit de speelsters en begeleiding uit. Hoe zou dat komen?

Zoals al gezegd, staat Moerse Boys voor vriendschap en kameraadschap. Samen optrekken en er iets van maken waarbij het niks uitmaakt of je man of vrouw bent, jong of oud of welke huidskleur je hebt. Je hoort bij de familie. Natuurlijk is het niet altijd iedereen met elkaar eens binnen de vereniging, maar dat wordt gezamenlijk opgelost, zonder dat de hekken worden omgegooid, de vlaggen worden verbrand of de kantine wordt geplunderd. Alles staat of valt met wederzijds respect. En het gevoel dat we graag bij deze familie willen horen. Daar kan en zal een naam niks aan veranderen.