Matige start voorjaarscompetitie C2

De eerste wedstrijd betreft een thuiswedstrijd tegen The Gunners C2. En die spelen niet in rood-wit, maar in blauw-wit. Een echte blauwdruk van de Londenaren dus. Zo aan het begin van de competitie zijn de personele problemen bij de diverse teams al weer groot. Wij missen helaas nog steeds Matthijs, die gelukkig wel op de weg terug is. Daarnaast zat de C3 dun in de spelers, waardoor Chiel een uitstapje maakte vandaag. Kortom, met 12 spelers moesten we het stellen. Willem begon de eerste helft op de bank, terwijl Bob op de voor hem ongebruikelijke positie van linksback moest beginnen. Voor de rest werd Rick als laatste man opgesteld, na zijn goede optredens daar in de oefenwedstrijden.  Voor de rest de gebruikelijke opstelling. The Gunners startte in een 4-4-2 formatie. Dit leidde bij ons in het begin tot wat organisatorische problemen. Hierdoor kon The Gunners gelijk het initiatief nemen, terwijl wij maar amper de bal in de ploeg konden houden. De eerste mogelijkheden vielen dus ook aan Bredase zijde te noteren…evenals de doelpunten. Eerst een droge schuiver in de rechterhoek, daarna een vrije trap die buiten het bereik van Vladimir in de linkerhoek belandde. Op dat moment leefde bij mij het gevoel, dat er wel eens een pak slaag geïncasseerd kon worden. Enkele koppies hingen naar beneden. Een slecht voorteken normaal gesproken.  Echter, niet bij onze jongens bleek al snel. Langzaamaan werden ook de voorhoede spelers bereikt, die gelijk gevaarlijk konden worden. Joey met een karakteristieke actie over links, maar de bal ging in het zijnet, daarna Jens met een schot en een vrije trap van Rick kon nog ternauwernood weggewerkt worden vanuit de doelmond. Vervolgens besloot voorstopper Johnny het op een lopen te zetten. Geen 5 meter, geen 10 meter, geen 20 meter, maar al snel een meter of 40. Overigens wel richting cornervlag. Bijna vanaf de achterlijn een lage voorzet richting rand doelgebied. Jens kon de bal daar controleren en vanuit de draai droog binnen schieten. Een knappe goal, die door Jens uitbundig met een of ander apart dansje werd gevierd. In ieder geval niet aangeleerd op de training. Mogelijk wel vakkundig afgekeken van de spitsen aan Bredase zijde, die ook een merkwaardig dansje ten uitvoer brachten bij de 0-1.

De wedstrijd leek toen wat meer in evenwicht te komen, wat voor de spanning en het plezier alleen maar goed zou zijn. Helaas konden The Gunners nog voor rust het toch wel aanwezige krachtsverschil tot uitdrukking brengen met een 3^e goal. Een matige corner werd op de korte hoek van het strafschopgebied op de pantoffel genomen. Door Rick nog van richting veranderd, en daardoor ook niet meer te pakken door Vladimir. Een doelpunt dat op dat moment niet direct in de lijn der verwachting lag en wat ook de nodige onderlinge ‘irritaties’ te weeg bracht. Er werd in ieder geval breed gediscussieerd in het veld door onze mannen, overigens zonder kwade bedoelingen. Ook na het rustsignaal van de scheidsrechter etterde dit nog door, op weg naar de kleedkamer.  In de catacomben werd de wrevel echter al snel uit de wereld geholpen. De jongens hadden immers allemaal dezelfde gedachte, alleen uitten ze dat ieder op verschillende wijze: de eerste helft was te slap, en er lagen nog volop kansen om terug te komen in de wedstrijd.

Hier bleek aan het begin van de 2^e helft echter weinig van. The Gunners namen het heft strak in handen en leken vastberaden om de wedstrijd ruim voor tijd definitief in hun voordeel te beslissen. Keer op keer werden de vlugge aanvallers in stelling gebracht, wat onze verdedigers de nodige problemen gaf. Uit een corner, die eerst weggewerkt leek te worden, maar opnieuw gevaarlijk werd ingebracht, werd de 1-4 op het bord gezet. Vervolgens werd de 4-mans verdediging compleet weggetikt door twee Bredanaars: 1-5. Gek genoeg begon het vanaf dat moment ineens te lopen bij ons. Er werd gebikkeld en gestreden voor iedere bal, wat de nodige kansen opleverden. Zo kreeg Luuk ten minste 2 uitstekende schietkansen, had Jens een gevaarlijk schot en een knappe kopbal op goal, terwijl Remco van dichtbij naast schoot. The Gunners kwamen niet onder de druk vandaan en waren even helemaal de weg kwijt. Met name doordat omstebeurt Johnny en Rick als verdedigende krachtpatsers mee op stoomde richting aanval, waardoor er continu een overtal ontstond. Uiteindelijk wist Jens met zijn 2^e van de middag nog de 2-5 op het bord te schieten, maar verder kwamen onze jongens niet.

Met een enigszins teleurgesteld gevoel werd de kleedkamer opgezocht. Op basis van de gehele wedstrijd een verdiende overwinning voor de The Gunners, maar het laatste gedeelte van de wedstrijd (laatste kwartier) waren onze jongens heer en meester, waarbij helaas prima kansen om zeep werden geholpen. Met iets meer geluk hadden er nog 1 of 2 goals genoteerd kunnen worden. Daarnaast werden tenminste 2 tegengoals wel heel gemakkelijk weggeven. Maar goed, zodoende is er weer werk op de training voor Peter en Bas. En dan goedgemutst volgende week richting Made afreizen voor de 2^e competitiewedstrijd. Als de weergoden het tenminste toe laten…